Dinazorumuz güzel oldu, kafası varken daha güzeldi ama kafa vücuttan ileri doğru çıktığından bağlantı yeri ağırlığını taşıyamadı. Buraya kafasızlığını en az belli eden fotoğrafını koyuyorum. Kızımın öğretmenine ait blogta bir kaç resim daha var. Çocuklar çok sevdiler, üzerinde epeyce oynadık :)
Ana başa tac imiş,
Her derde ilaç imiş…
—
Allah şifa versin.
Gelişi sizi geceler boyu uykusuz bırakmıştır. onu beklemenin ızdırabını öyle yoğun yaşamıssınızdır ki, geldiğinde kavuşmaktan ziyade, geceler boyu süren ızdırabın bittiğine sevinirsiniz.
Gelişi bir boşluğu doldurmuştur…
Seneler boyu birlikte yaşar, birlikte yatar kalkar, birlikte yer-içersiniz. O artık sizin bir parçanızdır, hiç ayrı düşünmezsiniz. O kadar benimsemişsinizdir ki, var mı yok mu bunu bile düşünmezsiniz…
13 yıl beraber yaşadıktan sonra, acı tatlı bir çok lezzeti aynı ortamda paylaştıktan sonra bir gün “ayrılık vakti geldi” derler ve o çekilir gider… İçinizde bir şeylerin parçalandığını hissedersiniz. Onu içinizden söküp atmak kolay olmamıştır; gidişi ta içinizi acıtır.
Ve artık ayrıldığı yerde kocaman bir boşluk vardır…
Bilen bilir, kaktüsleri severim. Kaktüslerim çiçek açtığında ise sevinirim. Yılbaşı tatili dönüşünde kaktüslerimden birinin üzernde 5-6 tane çiçek olduğunu görünce sevindim. fotoğraflayıp buraya da koymak istedim, ancak bugüne kısmetmiş…
Bundan önceki son kaktüs çiçeği görüşümde çok müjdeli bir haber almıştım, onun etkisi midir bilmem, çok sevindim. Belki buna da bir müjdeli haber eşlik eder, kimbilir…
Bayram görüşmemizde Mustafa‘nın harddiskinden bazı DVD’lere ait iso dosyalarını kopyaladım. Bunları DVD’ye yazmadan incelemenin yollarından biri de sanal bir sürücü yardımıyla, DVD yi sanki dvd ye yazılmış da sonra da bilgisayara takılmış gibi kullanmak. Bu işi yapan bir çok program var, en basitinden eğer cd- dvd yazmak için Nero kullanıyorsaniz, onun sanal sürücüsü bu işi yapıyor. Bunun haricinde sadece sanal sürücü için özelleştirilmiş, hatta sadece cd-dvd image’leri için özelleştirilmiş programlar da var. Hem bu programlar mevcut hemen hemen tüm formatları destekliyorlar.
Gel gelelim, bir sefer kullanıp, bir daha kullanmayacağım bir programı bilgisayarıma kurmayı hiç sevmem. Hele bu kuracağım yazılım ücretsiz değilse, uğraşmayı hiç istemem. Bu yüzden hem ücretsiz hem de minimum sistem ihtiyacı olan bir program ararken, karşıma microsoftun bir programcığı çıktı. Microsoftun destek vermediği bu programcık sadece XP de çalışıyor ve sadece iso dosyaları okuyabiliyor. Kullanım şekli çok da kullanıcı dostu değil. ama tam da benim istediğim program :) kurulum gerektirmiyor, registry’de herhangi bir değişiklik yapmıyorsunuz. Bir .sys ve bir .exe dosyadan oluşuyor. Kullanma kılavuzu :) ile beraber 32.5 kb. Yani lazım olduğunda kullan, olmayınca unut tarzı bir programcık. Microsoftun yayım tarihi 2004 gözüküyor ama çalışan dosyaların tarihi 2001. dosya boyutu çok küçük olduğundan her iso dosyasının yanına bir tane kopyalanabilir :)
Bu yazıyı okuyabilen herkesin mübarek kurban bayramını tebrik ederim :)
derdin olunca gelir, derdini çözer ve sonra da başına kakmadan çekilir. “aman efendim çok uzaktayım” falan da demez, fiziksel uzaklıklar ona göre sadece 3 boyutla sınırlı olanları etkiler, onun kalbi boyutlar otesi atar. bu yüzden fiziksel uzaklıkları takmaz, kalbî yakınlıkları dikkate alır. simdi almanyada olması farketmez, ay manyağı da olsa durum aynı olacaktır.
senin çözemedigin dertlerini nefes alma rahatlığında çözer, bunu yaparken bir yandan da sana iltifatlar eder. “hayırsız ne zamandır niye aramıyorsun, işin düşünce mi selam verdin?” gibi bir soru sormak bir yana, bu soruyu aklına getirmeyi bile beceremez. senin hayatındaki en büyük lütuflardan birisi olduğunun farkına varmaz ama seni kendi hayatı için bir nimet görür.
hayatının en zor anlarında onun desteğini hissetmişsindir, hayatının en mutlu anlarında fiziken olmasa da kalbinle beraber o da oradadır…
bu adam as-pirin’dir.
Sıkıntılı zamanlar oldu, pes etmenin kıyısından döndüğüm zamanlar oldu, kendime kızdığım zamanlar oldu, kendim haricinde herkese kızdığım zamanlar oldu, tekrar tekrar ümitlendiğim zamanlar oldu, tekrar tekrar ümidimin kırıldığı zamanlar oldu, çok sevindiğim zamanlar oldu, çok üzüldüğüm zamanlar oldu, çok kıymetli insanların güvenine layık olamadığımı düşündüğüm zamanlar oldu, ciğeri beş para etmez adamların kapısına gitmek zorunda kaldığım zamanlar oldu, şehirler arası, milletler arası, kıtalar arası yolculuklarım oldu, ama bu perde için hepsi bitti…
bu süreçte 2 yaşından 85 yaşına bir sürü cenazem oldu, bunlardan dünyayı uğruna değişmeyeceğim ikisini çok kısa arayla kaybettim, ve yurtdışında olduğum için ikisinin de cenazesine katılamadım, çok sevdiğim insanlar yuva kurdu, ikisinin düğününe gidemedim, yakınlarımdan bir çoğunun çocuğu oldu, iki tane de benim oldu… anneciğim defalarca ameliyat oldu, onun için ve diğer sevdiklerim için defalarca hastanede sabahladığım zamanlar oldu… ölenler, doğanlar, düğünler, cenazeler olduktan sonra, hayatta söylemeye değmez daha neler neler oldu… bilançoyu çıkarınca kısa sandığım sürecin aslında çok da uzun olduğunun farkına vardım.
ders aşaması bitti, yeterlik geçti, tez önerisi verildi, tez bitirildi, yayın şartı sağlandı, jüri oluşturuldu, savunma geçti, bez ciltler hazırlandı, jüriden imzalar toplandı, enstitüden yönetim kurulu kararı çıktı, ve bugün Sakarya Üniversitesi senatosu bana da “bilim doktoru” ünvanı verdi.
Yıllar önce ilk çocuğumuzu beklerken, kontroller için gittiğimiz sevgili doktorumuz bize karşı çok ilgili ve mütevazi davrandığında ona şakayla karışık “doktorların genelinde olan kibirli havanın onda olmadığını, bu yönden biraz eksik kaldığını, azıcık doktor gibi tavır takınmasını” söylemiştim. o da doktor tavrının nasıl olduğunu sorduğunda bizzat masasına oturup doktor tavrının taklidini yapıyordum [anlayın artık doktorumuzla ne kadar yüzgöz olmuşuz:) ]. o sırada elinde digital kamerası olan biri beni fotoğraflamış. resmin başkalarına gösterilmemesi için, yapılan şantajlara karşılık resimle ilgili o zaman bir söz vermiştim: “doktor ünvanı aldığımda bu resmi internette kendim yayınlayacağım!”. [ne bileyim, o günden bakınca bugün çok uzak görünmüştü]. neyse, lafı daha fazla uzatmadan sözümü tutayım ve bu yazımı da resmiyle beraber yayınlayayım :)
Tezimin iç kapağı için gerekli imzaları almak amacıyla yaptığım yolculuk* sırasında, İzmir’den Eskişehir’e doğru yol alırken, otobüsüm Kütahya civarındayken dünyanın en güzel kadınını gördüm, keşfettim. Sevindim, mutlu oldum… İçim huzur doldu, gönlüm ferahladı…
Üzerinde Vista ile gelen yeni laptopumu 15 gündür bu işletim sistemi ile kullanıyordum. Ancak 15 gun sabredebildim ve 1 Aralığı 2 Aralığa bağlayan gece sistemimi Windows XP ye “downgrade” ettim. Vista görsel olarak çok hoş, arabirimler de daha kullanışlı. Ancak bir bilgisayarın temel işlevi kişinin kullanım amacına yönelik programları çalıştırmaktır. İşletim sistemi bunun için sadece bir arabirimdir. Oysa vista bir ara birim olmaktan ziyade, bilgisayari kendi emrine almak isteyen ve tum kaynaklarını tüketen bir virüs gibi :)
Sistemde vista’nın kendisinden ve laptop ile beraber gelip açılışta başlayan birkaç programdan başka hiçbir şey çalışmıyorken, sistemde 1 GB dan fazla RAM kullanıldığını görünce, Vista kullanımımı daha yüksek özelliklere sahip bir bilgisayarasahip olacağım ileri bir tarihe erteledim ve XP kurdum.
Hiçbir driver için problem yaşamamak güeldi. Laptop ile gelen tüm programlarin da xp ile uyumlu olması ekmeğime yağ sürdü. Laptopa XP kurduğum halde, Vistayı da kaldırmadım. Şu an çift işletim sistemi var. Sanırım yeni disk alanına ihtiyacım olana kadar iki işletim sistemi kullanmaya devam ederim. Ondan sonra birini kaldırırız artık.