Yemin töreninde yanımda olan tüm sevdiklerime teşekkür ederim. Güzel bir gündü. Eşim-çocuklarım, annem-babam, kayın annem-babam, kızkardeşlerim-yeğenim benimle beraberlerdi. Hepsine ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Yemin töreni ile ilgili yazılabilecek çoook şey var. Ama benim vaktim yok :)
Bu yemin töreninde eski öğrencim, iş arkadaşım, arkadaşım ve şimdi bir de asker arkadaşım olan Fırat da yemin etti. Böylece aynı anda silaha el koyup yemin edince, bir de silah arkadaşı olmuş olduk :) vesileyle acemiliğimiz döneminde Fıratı ziyarete gelip, beni de görmeden gitmeyen Özgün ve Göktuğa da teşekkür ederim.
Bu arada bir ay aradan sonra araba kullanmak, cuma kılmak, çıplak ayak halıya basmak hoş oldu. Kendi ayakkabılarımla yürürken ayaklarımın ne kadar hafif olduğunu farkettim :)
Sevdiğim bir arkadaşım geçen hafta içinde evlendi. Bizim araba da gelin arabası oldu. Aslında bence düğün arabası demek gerek, neden gelin arabası oluyor ki? damat arabası demek ne kadar saçma ise, gelin arabası da o kadar saçma. Düğün arabası nisbeten daha mantıklı :)
evine gittim. orada güzel bir kahvaltı yaptık ve gün başladı :) araba süsleme, traş, kızı alıp kuaför terzi fotoğrafçı vs gezmesinden sonra nikah yerine gittik. Nikahtan sonra biraz İstanbulu gezip bazı yerleri ziyaret ettikten sonra adapazarına geldik ve arkadaşı evine bıraktım. sonra da tekrar İstanbula döndüm. Yorucu fakat güzel bir gündü. Ertesi günü annemi doktora götürmem gerekmeseydi, o gece adapazarında evimde kalırdım, ama geri dönüş yolu da oldukça keyifliydi. Yalnız yolculuğu da seviyorum…